"آیا خبر حادثه هولناکی که [همه انسان ها را از هر سو] فرا می گیرد، به تو رسیده است؟"
در آن روز چهره هایی زبون و شرمسارند؛
[آنان که همواره در دنیا] کوشیده اند و خسته شده اند [و سرانجام سودی نیافته اند]
در آتشی سوزان درآیند.
آنان را از چشمه ای بسیار داغ می نوشانند؛
برای آنان طعامی جز خار خشک و زهرآگین وجود ندارد
که نه فربه می کند و نه از گرسنگی بی نیاز می نماید.
در آن روز چهره هایی شاداب و باطراوت اند
از تلاش و کوشش خود خشنودند
در بهشتی برین اند
در آنجا سخن لغو وبیهوده نشنوند
در آن چشمه ای روان است
[و] در آنجا تخت هایی بلند و با ارزش قرار دارد
و [در کنار چشمه هایش] قدح ها نهاده شده است
و [دیگر از نعمت هایش] بالش هایی پهلوی هم چیده [برای تکیه زدن بهشتی ها] ست
و فرش هایی زربافت و گسترده [که روی آن می نشینند.]
آیا با تأمل به شتر نمی نگرند که چگونه آفریده شده؟
و به آسمان که چگونه بر افراشته شده؟
و به کوه ها که چگونه در جای خود نصب شده؟
و به زمین که چگونه گسترده شده؟
پس تذکر ده که تو فقط تذکر دهنده ای؛
"تو بر آنان مسلط نیستی [که به قبول ایمان مجبورشان کنی،]"
ولی کسی که [به دنبال تذکر پی در پی] روی گردانید و کفر ورزید.
پس خدا او را به عذاب بزرگ تر عذاب خواهد کرد.
قطعاً بازگشت آنان به سوی ماست.
آن گاه بی تردید حسابشان بر عهده ماست.
